İzmir Hayvan Hastanesi

15 eylülde sokak kedisinin tırmalaması sonucu Boncuk Kızımız ile Aykut Hocamızın yolları kesişti. Akşam saat 8 gibi gitmemize rağmen acil ameliyata alacağım gözü kaybetme riskimiz var dedi. Mesai saati bitmiş olmasına rağmen Aykut Hocamız ile uzman ekibinin desteği ile göz ameliyatı uygulaması yapıldı. Yaklaşık iki ay süren sabırlı ve dikkatli tedavi yöntemleri ile Boncuk Kızımızın sağ gözü tam zamanında görme kaybı yaşanmadan kurtarıldı. 22 kasımda ise sağlıklı ve güvenli bir kısırlaştırma ameliyatı olduk. Bu ameliyatımız da çok güzel sonlandı. İzmir hayvan hastanesinin güler yüzlü yardımsever ekibine sonsuz minnet duygularım ile cani gönülden teşekkür ediyorum. Çocuklarınızı sağlıkla güvenle merhametle sevgiyle kucaklayan bu özel ekibe sonsuz güvenebilirsiniz. İyiki varsınız Aykut Hocamız, Fadime Hanım, Fatma Hanım, Özcan Bey, Ali Bey, Su Hanım, Elif Hanım sizi çok seviyoruz. Selamlar sevgiler…

Ege bölgesinin en iyi hastanesi, en iyi doktorları, 4 klinikte çözülmeyen ve anlaşılamayan köpeğimdeki kitle, uzman hocalarımız sayesinde alındı. Köpeğim sağlığına kavuştu. İlginiz alakanız hassasiyetiniz için çok teşekkür ederim.

Başka bir şehirden köpeğimin ameliyatı için geldik. Gelirken endişeliydim zor bir ameliyat olduğu için ama hem hocamız hem ekibi sayesinde ilk andan itibaren çok rahat bir süreç geçirdik. Bir çok kişi tarafından çok zor olduğu söylenen ameliyatı Aykut hocam sayesinde güzel bir sonuçla atlattık. Hem hijyen hem ekip hem de değerli hocamızın sağladığı sonuç ile çok memnun ayrıldım hastaneden. Emeği geçen herkese çok teşekkürler 🙏🏼

Acil bir durum için hastaneye gittiğimizde tam 1 saat 10 dakika bekletildikten sonra bizimle ilgilenemeyeceklerini, daha doğrusu biraz daha beklememiz gerektiği söylendi. Bizden önce gelen hastanın kan sonuçları ve ultrason işlemi tam 1 saat 10 dakika sürdü. Kısacası gözlemlediğim kadarıyla yeterli çalışan yok veya oldukça deneyimsizler. Ayrıca klinik leş içindeydi ve her yer sinek.

Senelerdir kedi ve köpek annesiyim ve İzmir’de en güvendiğim veteriner hekimlerin başında Aykut bey gelir. Şimdi 12 yaşında olan Golden kızımı 5 yaşındayken mesane kanserinin başında tespit edip hayatını kurtarmıştır. Bir diğer bebeğimi tamamen kan dışkılarken panikle götürdüğüm hastanede 5 gün yoğun bakımda canla başla uğraşıp kurtardılar. Aykut beyin cidden hakkını ödeyemem. Ben hüngür hüngür ağlarken sakin, kendinden emin, bilgili tavırlarıyla hem beni sakinleştirmiş hem de çocuklarımın yetkin ellerde olduğuna emin olmamı sağlamıştır. Kendisine ve ekibine buradan da teşekkürlerimi sunuyorum. İki bebeğim de bu yaşa kadar gelebildiyse onların sayesindedir.

Türkçe ana dilim değil, bu yüzden kötü gramer için özür dilerim. İzmir Hayvan Hastanesi'ne ilk ziyaretim birkaç ay önce, 13 yaşındaki Golden Retriever cinsi köpeğim Denton'ın karın tomografisi içindi. Elbette, büyük ve yaşlı köpeklere genel anestezi verilirken her zaman bir risk vardır, ancak her şey yolunda gitti ve aldığımız bakım ve ilgi birinci sınıftı. Geçen hafta deniz kenarında yürüyüş yaparken, ağzından hemen zorlukla çıkardığım bazı balık yemleri, ekmek ve yaklaşık 8 balık oltası kancası bulup yedi ve sonrasında iyi görünüyordu, normal şekilde yürüyordu, normal davranıyordu. Hafta sonu yemek yedikten sonra kusmaya başladı, normal diyetini kestim ve haşlanmış pirinç ve hindi göğsü verdim ama bir iyileşme olmadı. Pazartesi sabahı onu mükemmel ve ömür boyu veterinerim olan Bostanlı'daki Eray Evren'e götürdüm ve röntgenlerde yemek borusunda 10 balık oltası kancası ve tel olduğu görüldü. Şok oldum ve daha önce düzgün bir kontrol yaptırmayı geciktirdiğim için oldukça üzüldüm. Eray, İzmir Hayvan Hastanesi'nin kıdemli veterineri Aykut Çokoğullu'yu aradı ve bize doğrudan oraya gitmemizi söyledi. Neyse ki, onu hemen tedavi edebildiler ve bizi, akıcı bir şekilde İngilizce konuşan veteriner Buğra Özcan karşıladı. Kendisi, Denton'ın tedavisiyle ilgili tüm süreçleri, prosedürleri ve riskleri bana anlattı. Birçok endişeli ve üzgün hayvan sahibiyle birlikte resepsiyon alanında beklerken, beni her aşamada bilgilendirdi ve güncel tuttu. Kan tahlili ve hayati belirtilerinin kontrol edilmesinden sonra, Denton'a anestezi uygulanmasına ve BT taraması yapılmasına izin verdim, ardından yemek borusunun endoskopik muayenesi yapıldı. Veterineri bir sonraki görüşüm, Denton'ın yemek borusundan çıkarılan şeyi, 10 balık oltası kancası takılı büyük bir yem parçasını bana gösterdiği zamandı. Fotoğrafı ekliyorum. Şaşırdım çünkü bir önceki hafta ağzından büyük bir yem parçası ve yaklaşık 8 kanca çıkarmıştım. Oldukça duygulandığımı itiraf ediyorum. Denton kendine geldi ve ameliyattan aşağı indiğinde her zamanki gibi rahattı, sanki hiçbir şey olmamış gibiydi. Aç ve susuzdu, bir Golden Retriever için gayet normal. Çok şanslıydı; balık oltaları organlarına ciddi veya ölümcül zarar verebilirdi. Ben de şanslıydım çünkü ilk olaydan hemen sonra onu kontrol ettirmeliydim. Birkaç gün bekledim ve bu gecikme, oltaların çıkarılabilmesi ile veteriner ekibinin değerli evcil hayvanımı kurtaramaması arasındaki fark anlamına gelebilirdi. Evren Veteriner Kliniği'nden veteriner Eray Evren'e teşekkürler. İzmir Hayvan Hastanesi'nden veterinerler Aykut Çokoğullu, Buğra Özcan ve Öykü Tanrıbilir'e (Denton'ı ilk ziyaretimizde tedavi edenler) teşekkürler. Ayrılırken Buğra Özcan bana sadece işini yaptığını söyledi. Bu doğru. Ama siz harika bir iş çıkarıyorsunuz.

Solunum krizi geçiren kedimle, önceden arayıp bilgi vererek, bu kliniğe gece yarısı, yaklaşık iki saat yol yaparak geldik. Acil müdahalede bulunulması gerektiği ve oksijen verileceği söylenmesine rağmen, kliniğe vardığımızda kapı kilitliydi ve o soğukta dışarıda bekletildik. Sonradan veteriner olduğunu öğrendiğimiz bir kadın dakikalar sonra nihayet geldiğinde sadece kapının kilidini açıp arkasını dönüp gitti, bize kapıyı bile açmadan bankoya geçti. ne bir karşılama ne de bir yönlendirme vardı; içeri girmemiz beklendi. Durumu ayrıntılı şekilde anlattığımda, kedimin solunum krizi ve benim yanında olmam gerektiği açık olmasına rağmen, "Yukarı siz çıkamazsınız, biz bakacağız; istemezseniz alın götürün" şeklinde sert, umursamaz ve dayatmacı bir tavırla karşılaştım. Kedimin hayatı söz konusu olduğu için, istemesem de teslim etmek zorunda kaldım. Kedim üst kata alındıktan sonra uzun süre hiçbir bilgi verilmedi. Bu sırada iki kez çok şiddetli gürültü duyduk. Artan endişeyle kadın veterineri aradığımda, numaram bilinmediği için açılan telefon, benim olduğumu anlayınca "getireceğiz" denilerek yüzüme kapatıldı. Kısa süre sonra bir gürültü daha duyuldu. Üst kata şifreli bir kapıdan geçilerek çıkıldığı için hasta yakınları olarak ne olursa olsun hastanıza ulaşamıyorsunuz. Bu durum çok çaresiz ve güvensiz hissettiyor. Ayrıca merak ediyorum: Klinikte neden Şifreli kapıya ihtiyaç duymuş olmalılar? Bir zaman sonra nihayet kadın veteriner iki tekniker ile birlikte kedimi aşağıya getirdiler. Kliniğe sakin ve bitkin bir halde giren kedim box'ın içinde indirildiğinde son derece stresliydi, bağırıyor ve yoğun çarpıntı yaşıyordu. Kedimin mevcut durumu ortadayken müdahalede yaşatılanlar, hayati riskin artmasına neden oldu. Bizden başka hasta olmadığı için kedimle yukarıda ne yaşandı, o gürültüler neydi diye sorduğumda teknikerler tutarsız sekilde kısa cevaplarla geçiştirmeye çalışıp "müdahale edemediklerini" söylediler. Kadın veteriner ise ne olduğuna dair tek bir açıklama bile yapmadan yüksek tonda ve saygısız bir üslupla durumu kapatmaya çalıştı. Acil müdahale için geldiğimiz klinikte yaşatılan travma sonucu kedimizi alıp gece yarısı tekrar yollara düştük; hayatı riski olan kedimizle yeniden saatler süren bir yolculuk sonrası başka bir ilde, başka bir veterinere başvurmak zorunda kaldık. Yapılan ilk muayenede kedimin gözünde travmaya işaret eden ciddi bir kanlanma, çene bölgesinde kızarıklık ve morarmaya dönen bulgular ile arka bacağında yumuşak doku zedelenmesi tespit edildi. Veteriner, bu bulguların önceki müdahale sürecinde travmaya bağlı oluşmuş olabileceğini söyledi; gözlemlerimiz ve bulgular da bunu destekliyor. Gözle ilgili bulguya ait fotoğraf da mevcuttur. İzmir Hayvan Hastanesinde, kedimin yaşadığı yoğun stres ve gözlemlenen fiziksel bulgular, benim için son derece ciddi ve sarsıcı bir deneyim oldu. Hayvanını emanet etmeyi düşünen herkesin, bu klinikte bir kriz anında hastaya ve hasta yakınına nasıl davranıldığını, sorumluluğun nasıl reddedildiğini bilerek karar vermesi isterim. Bu yorumu, başka bir hayvan sahibinin aynı şeyi yaşamaması için yazıyorum.